غریبه ام و در این شهر مست تنهایی

 

به رغم غربت من ، شهره ام به شیدایی

 

غریبه ام و دلم همدلی طلب دارد

 

در این تراكم غربت عجب تقاضائی!

 

غریبه ام و سلامم جواب می خواهد

 

سلام بی جواب دلم صحنه ای تماشائی

 

دلم گرفته خدایا تو هم غریب شدی؟

 

بیا رفیق دلم شو، زغربتت به درآیی

 

دلم شكسته تر از شیشه های شهر شماست

 

اگر چه نیست شعر من اما ، چه بند زیبایی

 

خدای جمله غریبان ، رفیق شبهایم

 

همین كه فكر من هستی چه غم ز تنهائی